خسرو معصومی: یک درصد از فیلم های ایرانی به موضوع محیط زیست می‌پردازد

معصومی: مخاطب علاوه بر تماشای فیلم متوجه تخریب بخشی از می شود. قطع یک درخت باید برای او دردناک باشد.
او با اشاره به عدم آگاهی مردم از ضرر و زیان تخریب محیط زیست، گفت: مخاطب به طور ناخودآگاه متوجه این می‌شود که محیط زیست چقدر روی زندگی او تاثیرگذار است. اگر مردم دلیل وقوع سیل را می دانستند درختان وسط رودخانه را قطع نمی کردند. و این نشان می دهد که شناخت مردم درباره این موضوعات کم است.

کارگردان فیلم سینمایی «خرس» درباره پتانسیل آثار داستانی و مستند برای فرهنگ سازی در جامعه هنگام برخورد با محیط زیست، اظهار کرد: آثار داستانی و مستند پتانسیل بالایی برای تغییر رفتار مردم دارد. برای مثال فردی که زباله را به خیابان می اندازد، باید به قدری آموزش دیده باشد که وجدانش از این کار به درد بیاید. وقتی فرهنگ سازی انجام شود، این کار را انجام نمی دهند.
معصومی خاطرنشان کرد: ۱۵ سال پیش در جشنواره شانگهای حضور داشتم. وقتی می خواستم ته سیگارم را در خیابان بیاندازم متوجه تمیزی محیط شدم و ۵۰۰ متر را برای رسیدن به یک سطل زباله طی کردم.
او افزود: محیط پیرامونم در آن روز به من آموخت که نباید ته سیگارم را روی زمین بیاندازم. چرا که این کار بی فرهنگی است. آنجا فرهنگ سازی شده بود و ما هم باید فرهنگ سازی کنیم.
این کارگردان درباره اینکه آیا آثار داستانی به رسالت خود نسبت به محیط زیست عمل کرده اند، گفت: واقعیت این است که شاید یک درصد از فیلم های ایرانی به محیط زیست ارتباط داشته باشد. فیلم هایی در ایران ساخته می شود که راجع به مسائل بی مصرف است اما درباره محیط زیست و فرهنگ سازی هیچ هزینه ای نمی شود.